dokonywać

podn. Dokonać życia, żywota, dni «umrzeć»: Owdowiawszy, dokonała Jadwiga żywota jako mniszka w Gnieźnie. P. Jasienica, Polska Piastów.
Coś dokonuje reszty zob. reszta 2.
Dokonać cudu (cudów) zob. cud 6.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • dokonywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib a. VIIIa, dokonywaćnuję || dokonywaćam, dokonywaćnuje || dokonywaća, dokonywaćany, dokonywaćnują || dokonywaćają {{/stl 8}}– dokonać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIIa, dokonywaćam, dokonywaća, dokonywaćają, dokonywaćany… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dokonywać — → dokonać …   Słownik języka polskiego

  • dokonywać [dokazywać] cudów — {{/stl 13}}{{stl 7}} robić wszystko, co da się zrobić, dla osiągnięcia celu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zawodnicy polscy dokonywali cudów na boisku. Dokazywał cudów, aby zdobyć pracę. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dokonywać się – dokonać się — {{/stl 13}}{{stl 7}} o jakimś czynie, postępowaniu, działaniu, procesie itp.: stawać się, następować, mieć miejsce, spełniać się, być realizowanym : {{/stl 7}}{{stl 10}}Na naszych oczach dokonują się przemiany w modelu myślenia przeciętnego… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dokonać — dk I, dokonaćam, dokonaćasz, dokonaćają, dokonaćaj, dokonaćał, dokonaćany dokonywać ndk VIIIa, dokonaćnuję, dokonaćnujesz, dokonaćnuj, dokonaćywał, dokonaćywany a. I, dokonaćam, dokonaćasz, dokonaćają, dokonaćaj 1. «zrobić coś, doprowadzić do… …   Słownik języka polskiego

  • okulizować — ndk IV, okulizowaćzuję, okulizowaćzujesz, okulizowaćzuj, okulizowaćował, okulizowaćowany ogr. «dokonywać okulizacji; oczkować» ∆ Okulizować w śpiące oczko «dokonywać okulizacji pod koniec lata, tak że oczko wypuszcza pęd dopiero w następnym roku» …   Słownik języka polskiego

  • analizować — ndk IV, analizowaćzuję, analizowaćzujesz, analizowaćzuj, analizowaćował, analizowaćowany 1. «dokonywać analizy myślowego wyodrębniania cech; badać, roztrząsać» Analizować sytuację, stosunki. Analizować swoje uczucia. 2. «dokonywać analizy badania …   Słownik języka polskiego

  • czynić — ndk VIa, czynićnię, czynićnisz, czyń, czynićnił, czynićniony 1. «wykonywać, robić coś, być czynnym, działać» Wszystko, co czynił, czynił z pasją. ∆ Czynić jakimś, kimś, czymś «powodować stawanie się jakimś, kimś lub czymś» ◊ Czynić cuda… …   Słownik języka polskiego

  • międlić — ndk VIa, międlićlę, międlićlisz, międl (międlićlij), międlićlił, międlićlony 1. «dokonywać ręcznej lub mechanicznej wstępnej obróbki roślin włóknistych (lnu, konopi) po ich uprzednim roszeniu i suszeniu, polegającej na łamaniu i zgniataniu łodyg… …   Słownik języka polskiego

  • operować — ndk IV, operowaćruję, operowaćrujesz, operowaćruj, operowaćował, operowaćowany 1. «dokonywać operacji, zabiegu chirurgicznego» Operować chorego, rannego. Choremu operowano nerkę. 2. «działać, być czynnym» Flota rybacka operująca na północnym… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.